Roatan Island Honduras
En zo vertrok ik op maandag tweede kerstdag in alle vroegte per taxi en veerboot van het eiland Roatan. ‘Roatan la isla mucho bonito’ zo noemde mijn taxi chauffeur het eiland en ik moest hem gelijk geven en zeker de onderwaterwereld want wat was het mooi en genieten geblazen geweest. Ik kon nog net een kaartje bemachtigen voor de veerboot want het was druk op die tweede kerstdag 2022 om zenen uur in de ochtend. Dat had ik niet verwacht en daardoor had ik flink wat vertraging op gelopen en dit leverde ook nog een hele opstopping op bij de bagage claim in de haven van La Ceiba Honduras. Eenmaal mijn bagage in mijn handen viel het ook niet mee om een taxi te krijgen en ik moest opschieten want de minibus die ik geboekt had stond ergens op een parkeerplaats te wachten en ik zou er om negen uur zijn. Inmiddels was het al half tien geweest. Even later reed ik met mijn taxichauffeur met flink gangetje het parkeerterrein op en warempel het busje stond er nog! Deze busjes bieden plaats aan zo”n twaalf voornamelijk gezellige backpackers uit alle windstreken van het Europese continent. Frankrijk, Duitsland, Engeland, Nederland en noem maar op en met vaak hele goede chauffeurs die dagelijks met hun busjes grote afstanden overbruggen afgeladen vol met koffers en tassen vol met bagage.
De reis ging die dag van La Ceiba Honduras terug naar Puerto Barrios in Guatemala waar ik een leuk hotelletje had geboekt en met een heerlijk restaurantje voor een hele redelijke prijs. En dat heerlijke restaurantje deed me goed na zo’ n reis en ik had de dag er na weer een lange reis voor de boeg. Weer per bus van Puerto Bairrios naar Flores ongeveer in het midden van Guatemala en waar ik nieuwjaar zou kunnen vieren.
De reis ging die volgende dag voorspoedig maar waarom we de gordijnen in de bus gesloten moesten houden werd me niet duidelijk. Gelukkig was het landschap niet echt indrukwekkend en aan die wegversperringen van zwaar bewapende militairen was ik inmiddels gewend geraakt. Maar natuurlijk was mijn gordijntje voor de helft geopend.
Flores Guatemala
Ik koos er voor om nieuwjaar te vieren in Flores. Een prachtig oud stadje en waarvan het oudste gedeelte gelegen is op een klein eilandje midden in een prachtig meer en zo las ik ergens dat als Maya bolwerk in Guatemala als laatste stand hield bij de invasie van de Spanjaarden lang geleden. Een heldhaftig stukje geschiedenis en voor mij een mooie tussenstop op weg naar Mexico en een hele leuke plek om het nieuwe jaar op een gezellige manier in te luiden, zo dacht ik! Een stadje vol met gekleurde woningen in straatjes van koppelstones en gezellige restaurantjes en kroegje en vriendelijke en gemoedelijke mensen op straat.
Ik verbleef hier vier dagen alvorens ik weer per bus verder ging. En ik had nog een flinke bus reis voor de boeg.
Flores – Playa del Carmen Mexico per bus betekende eerst via San Ignacio naar Belize City en dan veder naar Chatemal waar ik de grens van Mexico passeerde en dan het laatste traject per nachtrust naar Playa de Carmen. Een prachtige bus reis van bijna 24 uur. Eentje om in te lijsten maar wat was het zwaar sjouwen met die drie zware tassen aan bagage. Met name bij de grens overgangen.
Playa del Carmen Mexico
Ik was ontzettend blij toen ik die lange reis achter de rug had maar tegelijkertijd was het wennen in Playa del Carmen. Zo commercieel had ik niet eerder meegemaakt tijdens mijn reis. Hier is iedereen gewoon weer en nummertje zo had ik het gevoel. Maar toch was de 5th Avenida leuk om ‘s avonds over te lopen en zeker als er ergens een leuke dame mooie covers stond te zingen en dan stonden we met een groepje fans op straat te luisteren. En ook een goede graffiti artiest die ik had gevraagd een leuke eigen ontwerp ‘ piece of art ‘ voor me te maken. En niet te vergeten het groepje breakdancers waar ik ook ontzettend van genoot want wat die lieten zien was abnormaal goed. Helaas het strand in Playa vond ik wat minder. Het is de afgelopen tien jaar zeker tien tot vijftien meter opgeschoven en met op veel plaatsen hele vervelende stenen en nog eens tien jaar en dan kunnen ze de hotels naar achteren verplaatsen, ongelofelijk. Hierdoor is er nog maar smal stukje strand over. Maar wat wel heel leuk en memorabel was dat ik er wel een hele leuke verjaardag gevierd met heb de receptioniste van het hotel.
En dan naar het duiken want daarvoor was ik naar Playa del Carmen gekomen en wel voor de Stier haai want in januari zat ik midden in het seizoen van de Bull Shark zoals die in het Engels genoemd wordt. Tijdens de winter maanden november tot en met maart migreren (zwemmen} de vrouwtjes met enige regelmaat voor de kust van Playa. Stierhaaien kunnen zowel in zout als zoet water leven. En men denkt dat dit een van de reden is dat ze hier naar toe komen. Vanwege de Cenote grotten stroomt hier veel zoet water in de zee. Over de Cenote grotten later meer. Om daarna verder af te zakken richting het zuidelijk gelegen Belize om daar te bevallen van hopelijk veel kleine en nieuwe stier haaitjes want ook deze haai soort staat op de lijst van kwetsbare en bedreigde diersoorten van het IUCN ‘Increasing‘ zo wordt deze soort nu beschreven en dat is goed nieuws want de laatste jaren neemt de soort weer iets toe zo is te lezen op de website.
Een paar dagen later zat ik in een boot vol duikers op weg voor mijn eerste duik. Ik sponsorde daarmee het conservation project van een van de plaatselijke duikscholen door diverse keren deel te nemen aan de Bull Shark observation dives en er zouden er meerdere volgen want was het gaaf om deze dieren van zo dicht bij te zien. Tegelijkertijd ook best zwaar duiken op een diepte van gemiddeld zo’n vijf en twintig meter met af en toe zware stroming. Maar het heeft geweldig foto- en videomateriaal opgeleverd en daar ben ik ontzettend blij mee. En ook de andere duikplekken in Playa del Carmen vielen me niet tegen.
De Cenote duiken.
Onder het Mexicaanse schiereiland Yucatan schuilt een wonderlijke water wereld van onder gelopen grotten van kraak helder mineraal water waar je in kunt duiken, snorkelen en zwemmen. Voor de Maya’s waren dit heilige plekken en die zij beschouwden als de deuren naar de onderwereld.
Ik heb tijdens deze reis net als tien jaar geleden in twee verschillende Cenotes gedoken waarvan de eerste in de categorie voor de wat meer geoefende duiker viel. We daalden in een klein groepje van drie duikers en de instructeur af naar een diepte van meer dan dertig meter.
De tweede duik was er weer een om in te lijsten! Kraak helder minnaar water, prachtige licht spelingen op plekken waar we uit de tunnels op open plekken kwamen van stralen zon die het water in schenen. En weerspiegelende rots structuren op het water in combinatie van groene takken van bomen. Geweldig en magisch en deze duiken zijn voor alle categorie duikers van beginners tot gevorderden want we gingen niet dieper dan tien tot twaalf meter. Fantastisch en je kunt daarna nog even geweldig rond zwemmen in zo’n Cenote om na te genieten.
